'We nemen besluiten waar je hart van breekt'

Medewerkers verpleeghuizen draaien op adrenaline

ERMELO/ HARDERWIJKER - Het beeldbellen is met spoed geïntroduceerd in verpleeghuizen ter compensatie van enig bezoek om de bewoners toch nog enig contact met familie te kunnen laten onderhouden. Maar dat is voor velen moeilijk te bevatten. Steeds vaker klinkt de vraag of kinderen hun ouders niet beter mee naar huis kunnen nemen, logeren tot het voorbij is. ,,Daar zitten veel haken en ogen aan,” vertelt Ard Kleijer, manager van de Zorggroep Noordwest Veluwe. ,,Ik begrijp de vraag en realiseer me dat we in deze periode besluiten nemen waar je hart van breekt.”

Kleijer ziet de medewerkers draaien op adrenaline. Het is het zorghart dat nu spreekt. ,,Er staan nu het erop aan komt,” aldus de manager, die vooral gedrevenheid ziet. De Zorggroep Noordwest Veluwe heeft vestigingen in Nunspeet, Harderwijk, Ermelo en Putten. Vooral in Nunspeet en op woonzorglocatie Sonnevanck in Harderwijk slaat het virus hard om zich heen. ,,Daar spreken we van brandhaarden. Dat heeft veel impact.” De vereniging voor specialisten ouderengeneeskunde Verenso maakte afgelopen week bekend dat het aantal overleden bewoners van verpleeghuizen in de periode van 1 april tot 14 april ruim vervijfvoudigd is. ,,In Nunspeet hebben we om de dag een overlijden; natuurlijk heeft dat veel impact op bewoners en medewerkers. Maar ook op de familie. We hebben in onze verzorgingshuizen echtparen die niet eens afscheid kunnen nemen van hun partner,” aldus Kleijer. Vooral in Nunspeet zag hij een ‘explosie’ van het coronavirus. In Putten daarentegen is nog niemand besmet.

Tekort

De afgelopen weken is er geschreeuwd om beschermende middelen in de eerste lijn en de verpleeghuizen. Ook Kleijer zag bij aanvang een groot tekort vooral aan mondkapjes. ,,Inmiddels is dat op pijl, maar zien we schaarste aan jassen en schorten.” De Zorggroep Noordwest Veluwe heeft daarom fulltime drie mensen op logistiek die letterlijk achter spullen aanjagen, die het beheren en die continue de kwaliteit verifiëren. ,,Dat is ook nodig,” aldus de manager. Hij merkt dat er veel begrip is voor de situatie. ,,We blijven uitgebreid communiceren, uitleggen waarom we dingen doen. We zijn altijd bereikbaar, staan altijd ‘aan’.” Er is momenteel een opnamestop. Wel is er het noodhospitaal in de Dillenburg. ,,Voor als het thuis niet meer gaat,” legt Kleijer uit. ,,Dat helpt ook bij doorplaatsing straks naar de verzorgingshuizen.” Maar vooralsnog gaat dat niet en staan er al zo’n dertig bedden leeg.

Werkdruk

Medewerkers van verpleeghuizen hebben net als alle anderen in de zorg te maken met een ongekende werkdruk. Kleijer is dan ook trots op alle medewerkers die in deze complexe situatie ervoor gaan. Complex, want hoe leg je iemand met dementie uit dat je in je elleboog moet niezen? Maar ook zijn symptomen bij deze ouderen moeilijker te interpreteren en is isolatie van deze mensen bijna onmogelijk. Daarom begrijpt Ard Kleiner ook de vraag van kinderen of hun ouders niet bij hun thuis kunnen komen logeren. ,,We hebben hier bepalingen voor, want bij logeren blijven wij verantwoordelijk voor de zorgzamen. Dat zou dan verschuiven naar de thuiszorg, die daar nu ook niet op zit te wachten. Maar tegelijkertijd mogen we na 14 dagen de plek in de zorg niet gereserveerd houden. Om nog maar niet te spreken van het moment dat het thuis toch niet meer gaat. Nogmaals ik begrijp de vraag, we moeten op zoek gaan naar mogelijkheden.”