Veteranencafé vol sterke verhalen

Veluwse veteranen komen maandelijks bij elkaar

ERMELO - Het veteranencafé in Het Wapen van Ermelo bestaat 2 mei twee jaar. Maandelijks komen hier de veteranen van de Noord West-Veluwe en Flevoland bijeen om elkaar te ontmoeten en met elkaar van gedachten te wisselen. Op hun eigen stek kunnen ze met elkaar gevoelens, meningen en praktische tips uitwisselen.

Natuurlijk wordt er ook over voetbal gepraat. Het zijn tenslotte mannen. Op het terras van het Wapen van Ermelo zitten de heer en mevrouw A.Leune uit Hierden: ,,Unifiller Libanon, meneer.'' De oud sergeant-majoor (85) is niet zo'n trouwe bezoeker van het café geeft hij aan. Het is trouwens sowieso nog niet zo heel druk in het veteranencafé.
,,Ach, ik kom af en toe langs. Je ziet eens een oude maat, daar praat je wat mee en dan ga je maar weer,'' aldus Leune. Mevrouw Leune geeft aan dat er ook geen vrouwen en echtgenotes komen, dus is het ook niet zo gezellig. ,,Ik heb het wel geprobeerd om vrouwen te laten komen, maar is niet gelukt.'' Dan maar niet.'' aldus mevrouw Leune. ,,Dat is ook de reden dat ik niet zo vaak kom,'' grapt Leune. ,,Maar verder heb ik niet zo veel te vertellen, hoor. Op 4 mei ben ik wel op een paar plekken present, op 5 mei ook en dan in juni in Den Haag. Dan houdt het wel op.''

Grijze snor

,,Zegt Leune dat hij niet zoveel te vertellen heeft? Dan is hij ziek,'' grapt veteraan Joop Hazeu diezelfde avond in het café. ,,Maar even serieus. Meestal komen er 's avonds een man of tien, twaalf en 's middags ook nog een man of acht.'' Oud officier Hazeu was begin jaren 90 van de vorige eeuw als 'DutchBatter' uitgezonden naar voormalig Joegoslavië. Aan tafel zit ook Fred Pieterse met zijn vader als vaste begeleider. Pieterse zit in een rolstoel en kan moeilijk praten door een hersenbeschadiging. ,,Hij heeft vier jaar bij de marine gediend en is in de Golfoorlog geweest. Hij was bemanningslid op het legendarische bevoorradingsschip Hr.Ms. Poolster.'', vertelt z'n 'woordvoerder' Hans Pieterse. Toen Pieterse terugkwam in Nederland en hij wilde bijtekenen, kreeg hij een ernstig motorongeluk. Toch probeert hij er elke maand bij te zijn. ,,Op 14 september gaan we weer naar Den Helder. Daar is een reünie van alle bemanning die op de Poolster gevaren hebben. En dat doet Fred goed, veel mannen kennen hem daar ook nog.''

Marinus Mooijweer was er bij in Nederlands Nieuw Guinea, 1958-1959. Hij was chauffeur 1e klas bij de Marine Luchtvaart Dienst. ,,Ik ben een veteraan omdat ik dus op buitenlandse missie ben geweest. Ik was in Biak en...." Vervolgens rollen er meerdere lokale plaatsnamen over de tafel. Hij vervolgt: ,,Je weet wat de MLD is? Die was daar om de vliegtuigen van sap te voorzien." Frans Rondel komt binnen, een grote imposante verschijning met grijze snor. Hij is voorzitter van de stichting Regionale Veteranendag Noord-West Veluwe en evenals Hazeu, Joegoslavië-veteraan. ,,Op veteranendag worden de oud-militairen aangesproken op hun veteraan zijn. Eindelijk kunnen ze hierover in gesprek en krijgen ze de erkenning die ze verdienen. Dat doet ze goed."

Van alles en nog wat

Na achten druppelen er meer mannen binnen die elkaar met een forse handdruk begroeten. ,,Ik dacht, laat ik eens vanavond komen in plaats van vanmiddag," zegt Jan Visser. Visser heeft van 1947 tot eind 1950 in Indonesië gediend en daarna nog anderhalf jaar in Nieuw Guinea. ,,Van oorsprong ben ik infanterist maar ben later overgegaan naar de militaire administratie. Ik zocht wat rustigers. Maar ik moest leren op een stoel te blijven zitten. Ik was dat als infanterist helemaal niet gewend. Dan ben je namelijk de hele dag in beweging."' Visser heeft vervolgens vijfentwintig jaar op de Generaal Spoorkazerne gediend als administrateur. ,,Ik kom iedere maand eigenlijk wel, gezellig zo.''
De mannen praten wat af in het café, uiteraard onder het genot van een drankje. ,,We praten over van alles wat er maar voorbij komt. Maatschappelijke zaken, politiek, voetbal. Heel gewoon eigenlijk," aldus Hazeu. ,,Toch is het blijkbaar voor vrouwen of buitenstaanders moeilijk om te komen,'' geeft Mooijweer aan. ,,We gebruiken militaire technische uitdrukkingen, hebben een bepaald gevoel voor humor en dat snappen anderen dan weer niet." Visser vult aan: ,,Als er al een keer vrouwen komen, proberen ze mee te praten, maar haken dan toch wel gauw weer af."
,,Wat ons bindt is dat we allemaal in oorlogsgebieden hebben gezeten. En dat gaat je niet in je koude kleren zitten,'' geeft Rondel aan. ,,Dat schept een band."
Veteranen kunnen ook terecht in Echos Home De Schakel aan de Leuvenumseweg. ,,Dat is meer een inloophuis voor veteranen. Maar daar komen er niet zo veel. Ik kom er trouwens net vandaan,'' aldus Rondel. In Het Wapen van Ermelo komt meestal een vaste groep veteranen. ,,Het is op de een of andere manier moeilijk om voldoende mensen bij elkaar te krijgen'' aldus Hazeu. Er komt meestal zo'n vast clubje. Overigens kwamen er zo waar vorige maand ineens twee nieuwe."

Ook John van Heijst, een van de initiatiefnemers van het Veteranen Café Noord-West Veluwe schuift aan. ,,We streven er naar om het gezellig te hebben met elkaar. In Ermelo zijn er circa 350 veteranen en dan is het jammer dat er zo weinig mensen komen. Ik wil ze allemaal wel uitnodigen, maar dan moet ik wel adres- of emailgegevens hebben. En die moeten mensen dan zelf aanleveren. Via defensie mag dat niet in verband met de privacy." De gemiddelde leeftijd van de aanwezig veteranen is wel hoog. Maar waar zijn de jongere veteranen? Hazeu: ,, De Libanonveteranen beginnen nu 'binnen te druppelen', de vijftigers. Ze zijn gesetteld en hebben de kinderen het huis uit en is er tijd voor andere zaken." ,,En dan vragen de kinderen aan vader 'wat heb je daar gedaan pap?'en dan komen de verhalen los," vult Willem de Vries (Nieuw Guineaveteraan) aan. ,,Dan gaat het dekseltje open van altijd het stilzwijgen en dan willen ze er wat mee. En zoeken ze hun maten op."
,,Het belangrijkste is dat de mensen komen. Dan voorzien we tenminste in een behoefte," vind Rondel.

Veteranendag

,,Op 4 en 5 mei en natuurlijk op Veteranendag in juni zijn we altijd wel ergens van de partij. Met de Bond van Wapenbroeders, waar de meesten lid van zijn, leggen we kransen op 4 mei," aldus Visser. ,,De Unifillers gaan meestal naar hun eigen herdenking in Havelte," vult Van Heijst aan.
,,De meesten gaan wel naar de jaarlijkse Veteranendag in Den Haag. Hoewel niet iedereen het meer kan.'' mengt Rondel zich in het gesprek. ,,Veel Indië-gangers willen graag, maar kunnen het gezien hun hoge leeftijd, lichamelijk niet meer aan. Die gaan dan vaak alleen naar de lokale herdenkingen toe.''
De Regionale Veteranendag Noord-West Veluwe vindt dit jaar plaats op zaterdag 5 juli. Nadere informatie daarover zal binnenkort in Ermelo van Nu worden gepubliceerd.