Afdrukken

"We gaan de energie uit de samenleving halen"

ERMELO - Een nieuw college, nieuw programma, uitzwaaien van vertrekkers, welkom nieuwelingen, allemaal alweer gepasseerde stations. Het nieuwe programma ligt toch een stuk zwaarder op de maag dan de politici ons voorhielden in de aanloop naar de verkiezingen. Een bezuiniging van 4 miljoen, taakverzwaring van de gemeente en tegelijkertijd slimmer werken, meer efficiëntie, transparantie en klantgerichtheid, minder onderhoud, minder cultuur en minder centrum. Dat lijkt me een verzameling doelstellingen, die alleen met veel wishfull thinking als haalbaar beleid gepresenteerd kan worden. Ik was er zelf niet bij toen het programma werd gepresenteerd, maar in de media werd wethouder van den Bosch geciteerd: "we gaan de energie uit de samenleving halen!" Dat klinkt niet erg bemoedigend. 

 Hij bedoelde vast, dat het College verwacht in ruime mate gesteund te worden door burgers, die hun "eigen kracht" inzetten. In het Collegeprogramma zijn daar acht nieuwe werkwoorden voor benoemd: "samenwerken, verbinden, versterken, vertrouwen geven, verantwoordelijkheid nemen en vragen, loslaten en vernieuwen". Ook las ik: "het leggen van creatieve verbindingen", "in gesprek gaan met de bewoners", "voeren van regie", "faciliteren en ondersteunen". Allemaal dingen waarin de gemeente jammer genoeg nog niet zo heel erg bedreven is. We zijn hier natuurlijk niet door verrast. Overal in het land worden de beperktere mogelijkheden met hetzelfde proza verteerbaar gemaakt. De aangeprezen nieuwe waar vond ik trouwens best aantrekkelijk. In eerdere columns heb ik de regelzucht van de gemeente, die zich uitstrekt tot de overbodigheid, al een paar keer aan u voorgelegd. Eigen kracht en burgerinitiatieven hebben op sommige terreinen beslist zin.

Burgerinitiatief

Negen maanden geleden bood ik me, op uitnodiging van de gemeente, aan als vrijwilliger voor het uitwerken van burgerwensen in de wijk Oost. Stukjes schrijven vanuit het comfort van de leunstoel vind ik namelijk wel erg leuk, maar een echte bijdrage lever je alleen als je meedoet! Een paar weken later kwam ik de betreffende ambtenaar toevallig tegen. Ach ja, oh stom, sorry, helemaal vergeten. Geen probleem, zand erover en we hadden een leuk gesprek over een burgerinitiatief, dat ik zelf wilde nemen. Diverse ambtelijke diensten bogen zich daarna twee maanden over mijn A4-tje en formuleerden slechts drie begrijpelijke voorwaarden. Het wijkteam sloot zich aan en we heen-en-weerden wat over draagvlakken en activatie. Weer twee maanden later mocht ik aan de slag met buurtinterviews en een buurtvergadering.

Beheerscontract?

Over die bijeenkomst op het terrein van de Driesprong heeft u vorige week in deze krant wat kunnen lezen. Vijf minuten vóór aanvang van de vergadering (!) fluisterde de gemeente-ambtenaar me nog even snel wat in het oor. "Wat zegt u?" Dat er een beheerscontract met mij gesloten moest worden. "Pardon?" Dat ik die zo van het internet kon plukken. "Hoezo dan?" Dat de gemeente natuurlijk niet aansprakelijk kon zijn voor ongelukken. "Nee en dus?" Dat ik mij met zo'n contract persoonlijk verantwoordelijk stelde voor letsel dat buurtbewoners op konden lopen bij gebruik van het terrein. Oh, dàt bedoelen ze dus met "verantwoordelijkheid van de burger vragen" en met "creatieve verbindingen leggen"? En hoe zit het dan met "faciliteren en ondersteunen", met "vertrouwen geven" en "versterken"? Zo haal je inderdaad de energie wel weg uit de samenleving. Ach, we gaan wel door met het initiatief in dit grappige buurtje en ik hoop van harte dat de gemeente er iets van leert. De betekenis van al die werkwoorden bijvoorbeeld. Benieuwd wat u hiervan vindt? Zit u soms ook al enthousiast op een initiatief te broeden.....of vindt u het wel goed zo?

Bert Vermaas