De vakantieforens

What's next

Ermelo heeft als vakantiedorp meer inwoners dan de 27.000. In de zomer verdubbelt dit met de vakantiegasten tot bijna 60.000. Een aantal van deze mensen noemt Ermelo als een tweede thuis en kunnen met de digitale krant ErmeloVanNu het hele jaar op de hoogte blijven van het lokale nieuws. Eén van onze trouwe lezers is Bea de Bruin, al 21 jaar een vaste vakantieganger, die met regelmaat haar verhaal in een column hier zal publiceren. 

What's next? Dit is natuurlijk een heerlijke filosofische vraag, waar geen eensluidend antwoord op te geven valt. Ja, wat komt hierna, is en blijft de vraag.
What's next staat in rode letters op het bruine houten hekje wat voor onze caravan staat. Ons pied-à-terre, een aluminium caravan van ongeveer 22 jaar oud, op de Paalberg in Ermelo. Deze caravan hebben wij sinds het najaar van 2006 en is ons rustpuntje van april tot november. Want rust is wat mijn man en ik zoeken en vinden op de Veluwe.
Ons dagelijkse leven speelt zich sinds 1990 af in Breukelen, een schijnbaar idyllisch dorpje aan de Vecht. Breukelen ligt, voor wie het niet weet, onder de rook van Utrecht en Amsterdam. Dat is natuurlijk heel handig, want je hebt twee grote steden met allerlei voorzieningen onder handbereik. In een rook zit je in Utrecht of in Amsterdam.
Wij wonen in een hoekhuis bij het druk bevaren Amsterdam-Rijnkanaal. Naast het kanaal ligt de spoorlijn Utrecht-Amsterdam, waar overdag minimaal 16 treinen per uur rijden. Naast het spoor ligt de A2 met zijn 2 maal 5 banen. Dan hebben we nog de vliegtuigen die opstijgen en landen van Schiphol en die met grote regelmaat heel laag overvliegen, zodat je het eten op de bordjes kunt zien liggen.
Aan de andere kant ligt een drukke doorgaande dorpsweg met een HAVO/VWO school met meer dan 1000 leerlingen, maar ook een zwembad, een basisschool en de kinderopvang. Wanneer de school uit gaat, staat de conciërge het verkeer te regelen en zelf probeer ik te vermijden om half 3 of kwart over 3 weg te gaan of thuis te komen. Ik vind het ook wel gezellig al die jonge mensen, die je in de loop van de jaren ziet opgroeien en veranderen. Maar het een kan niet zonder het ander (is dit geen tekst uit een liedje van Nick en Simon?).
Het is dus nooit saai en stil en dat wordt mij wel eens te veel. Door omstandigheden zit ik veel thuis en ik hoor heel veel. Wanneer het in de zomer heet is, kan ik mijn slaapkamerraam niet openzetten, want dan is het veel te veel herrie van de snelweg. Behalve wanneer de wind uit het oosten komt, dan is het een stuk stiller. Ik beklaag me niet, ik noem alleen wat feiten, want hier gebeuren natuurlijk ook leuke dingen en hier speelt ons sociale leven zich af.
Misschien begrijpt u nu dat wij graag even ontsnappen naar Ermelo. Ons overvalt de stilte hier altijd weer. Niet alleen op de camping of op de hei, maar ook in het dorp zelf. Ook in Ermelo hoor ik de provinciale weg, de treinen, het oefenen van het leger en toch is het vele male stiller dan in Breukelen.
Na 21 jaar, maar eigenlijk al veel eerder, mogen wij Ermelo wel ons tweede thuis noemen. In al die jaren hebben wij van alles beleefd, bezocht, gekocht en dat lijkt mij genoeg voer om u af en toe iets te vertellen over het leven van een vaste vakantieganger in Ermelo.

Bea de Bruin- Bijl