Goed zo! Vette nota's

pag 1 van 287

ERMELO - Vorige week kreeg ik een mail van een projectleider, wiens naam en project er even niet zo toe doen. "Lees dat maar eens", schreef hij enthousiast! Welwillend opende ik het document. Het eerste wat ik zag was een foto van een meisje, dat zich in extase over een menigte mensen liet surfen. Crowdsurfers moeten erop vertrouwen, dat die crowd hen niet laat vallen! Dat is best een beetje eng en dus een mooi beeld voor het rapport 'Vertrouwen in de burgers' van de 'wetenschappelijke raad voor regeringsbeleid'.

'Pag 1 van 287' popte mijn Ipad links bovenin! Foei, even slikken hoor! Wat is dat toch met die ambtelijke nota's? Waarom altijd die overdaad aan woorden? Er liggen nog drie mooie romans op mijn nachtkastje te wachten en lief wil graag wat leuks gaan doen vanavond. Ik ook! Gelukkig las ik al gauw, dat het voor ambtenaren bedoeld was en niet voor mij. Zouden ambtenaren dan nog wel eens aan een mooi boek toekomen? Of aan een leuke avond met vrouw- of manlief? Of lezen ze alle moddervette nota's braaf onder kantoortijd? En als dat zo is: hebben ze dan nog wel tijd over om zelf ook iets vets te produceren? Al deze vragen mailde ik naar mijn projectleider, een doorgewinterde lokale ambtenaar. Vier dagen later (ja, hij heeft het nogal druk) kwam het net zo doorgewinterde antwoord: "maak je geen zorgen over mijn vrije tijd enne....je kunt ook alleen de samenvatting lezen? Dat zijn maar 12 bladzijden ".

Krenten in de pap

Ook Ermelose ambtenaren en hun externe adviseurs zijn drukker met het schrijven van nieuw beleid. Drukker in ieder geval dan met de zorg voor een goede uitvoering. Schrijven is belangrijk. Wie schrijft die blijft! Iedere maand verschijnen er honderden pagina's leesvoer. Niemand is in staat alles te lezen wat er voorgelegd wordt. Raadsleden doen alsof ze alles lezen, maar niets is minder waar. Ze zoeken snel naar de krenten in de pap om over te debatteren en hopen verder niets gemist te hebben. Aan gewone mensen gaat dit grotendeels voorbij, behalve als het gaat om hun eigen directe belangen. Waar blijft onze gemeente nou met de innige belofte van minder regels? Hoe zit het nou met het loslaten van die sturende rol? En hoe ver zijn we nou met die zogenaamde participatiemaatschappij?. Er is geen sprake van 'vertrouwen in de burgers'. Ik ken geen ambtenaar of wethouder, die het aandurft op de handen van de burgers te crowdsurfen. We wachten op verandering: veel minder nieuw beleid, veel meer aandacht voor de uitvoering en vooral ook minder schrijverij!

Postzegelplannetje

Over directe eigen belangen gesproken. Deze week werd een wijziging van het bestemmingsplan voor een bouwkavel in het agrarisch gebied goedgekeurd. Een meergezinswoning werd al een tijd geleden (zonder vergunning) gesplitst in twee afzonderlijke woningen. Een illegale situatie waar werkelijk niemand last van heeft. Omdat het agrarische bedrijf intussen beëindigd is, kon de situatie gelegaliseerd worden binnen het functieveranderingsbeleid. Een postzegelplannetje dus, waarvoor niettemin onderzoek gedaan moest worden naar (echt waar!) natuurwaarden en geluidsoverlast. Wethouder van den Bosch betreurt het, dat "enkele tienduizenden euro's" nodig waren geweest voor 41 pagina's ambtelijke tekst en 69 pagina's van externe onderzoekers. Wie die rekening betaalt weet ik niet. Misschien de gemeente, misschien die bewoners. Maar in beide gevallen is dit weer een idioot voorbeeld van hoe onze samenleving in 2015 (niet) functioneert.

Bert Vermaas