Goed zo? Dorp vol dromen
Follow your dreams
ERMELO - Ik weet niet precies hoe dat nou gegaan is, maar het lijkt opeens geweldig te gaan met dit kleine dorpje. Waar zou die enorme hoeveelheid ‘niks-aan-de-hand-plannen’ opeens vandaan komen? Waarschijnlijk is er een hei-dagje geweest voor het College van B&W. Waarschijnlijk is er een dag-inspirator geweest, die André, Laurens, Esther, Jan en Jan heeft toegesproken.
‘Maak jezelf vrij van al die negatieve energie’, zei hij. ‘Follow your dreams.’ Daarna heeft hij hun gevraagd de ogen dicht te doen en te denken aan hun allermooiste dingen. Voor Jan (vdB) was dat niet zo moeilijk. Jan houdt nou eenmaal van Italiaanse dorpjes waar geen fluit te doen is en droomde in het wilde weg. Zo zou het Raadhuisplein er ook uit moeten zien met bankjes, platanen en pizza's. Laurens kon hem daar een heel eind in volgen, zij het, dat hij eerder dacht aan Franse dorpjes in de Alpen. Daar fietste hij zelf immers kapitalen bij elkaar voor allerlei goede doelen. Bovendien wist hij, dat Italië momenteel niet zo lekker ligt. Ruikt teveel naar Griekenland. Waren Franse pleintjes niet minstens zo slaperig als de Italiaanse? En lagen die stokbroden niet wat dichter bij de Hollandse beleving? Was jeu des boules niet speelser dan de Italiaanse goksyndicaten?
Souvenirshops
‘In het sociale domein zijn we eigenlijk al klaar met dromen, vervolgde Laurens. ‘’ Beetje hulp gehad van het Rijk natuurlijk ha-ha’. Zijn dromen gingen nu dus vooral over duurzaamheid. Hij bekende zich toch iedere keer een beetje te schamen als hij alleen in de auto zat en dat hoefde helemaal niet. Slagbomen op Strand Horst weg, een bord 'Transferium' langs de A28 en heel Ermelo kan liftend door het leven. André's droom was niet minder inspirerend. Hij dacht vooral aan een Ermelo vol vrolijke verblijfsrecreanten. Het centrum van ons dorp zou overstelpt worden door kooplustige landgenoten. Alle recreatiebungalows waren keurig wit en goed onderhouden. Er zouden geen norse Polen meer zijn, geen illegaal wonende minimumlijders, geen scheef-parkeerders en iedereen hield zich aan de regels.
‘Oh ja, mooi’, zei Jan helemaal in zijn element. ‘Dan maken we allemaal leuke kleine souvenirshops in de Aldisteeg waar die toeristen zich scheel kopen. En ik zie een markt voor me met een mooi nieuwerwets horeca-paviljoen. Zo'n ding wat we vorig jaar al op papier hadden voor het Weitje, weet je nog?’ De lucht knetterde van de creativiteit. Esther, de kampioene van de halve zinnen, voelde zich nu ook geroepen een duit in het zakje te doen. Qua economie heb ik zoiets van dat er heel veel werkgelegenheid is dus eh...nou eh. We moeten gewoon van binnenuit verder groeien.’ Zoals gewoonlijk begreep niemand echt wat ze bedoelde, maar niemand wilde de positieve vibe verstoren, waar ze nu op dreven.
Het gaat geweldig
Jan (vE) had zich tot nu toe wat stilletjes gehouden. Hij kon er niks aan doen, maar zijn droomloze CU-hart bleef alsmaar bonken: budget, budget, budget, budget. Tegen het eind van de middag kon hij het niet meer voor zich houden en gooide zijn bezwaren op tafel. De dag-inspirator zei, dat het goed was, dat Jan dit had gezegd. ‘Maar vandáág,’ zo sprak hij, ‘gaat het om dromen Jan. Misschien moet je het omdraaien? Jouw droom is dat het niks mag kosten? Mooie droom vind ik dat.’ Daarna legde hij het allemaal nog een keer uit: als je maar héél erg gelóóft in je droom dan gebeurt het vanzelf! Andere Jan knikte heftig: ‘Er zijn verschillende vastgoedjongens, die in Ermelo geloven! Ik praat ook met een grote winkelpartij, waar ik eigenlijk nog niks over mag zeggen. Ik geloof erin: ons centrum krijgt straks een 8 waar het nu een 2 of een 3 scoort en het kost niks! Het gaat geweldig.’ Voor de vakantieparken dacht Andre ook aan een 8 tegenover een 4-tje nu. Esther vond dat we al een 8 hadden voor de economie, maar een 9 moest kunnen. Laurens wilde zich nergens op vastpinnen, maar Jan (vE) wel: ‘Een 9 voor budgetneutraliteit. Daar gaan we voor.’ De champagne was intussen binnengebracht. De inspirator hief zijn glas: ‘Op Ermelo, een dorp vol dromen.’
Bert Vermaas
- Details
- Geschreven door Bert Vermaas
- Categorie: Column
- Gepubliceerd: 16 februari 2015