Reeën opgejaagd door loslopende honden

Mensen met loslopende honden en paarden gedragen zich respectloos

ERMELO - Als natuurgids voor Stichting Schapedrift Ermelo kom je soms gekke dingen tegen. Zoals tijdens een avondzwerfwandeling in het bos rondom de schaapskooi. Het is rond half tien 's avonds en ik loop met een groepje mensen door het bos, op zoek naar wild. De groep loopt zachtjes en zwijgend door het bos, speurend naar reeën en varkens. We lopen achter elkaar in een rij. Ondergetekende, de gids loopt met een verrekijker te turen.

De stilte wordt opeens wreed verstoord door een immense schreeuw. Achter ons stuift ineens een mountainbiker onze rij voorbij. We schrikken ons wild en het echte wild is verdwenen. Tegen zoveel geweld is dat niet bestand. Niet alleen storend, maar ook gevaarlijk, want in de rij lopen immers kleine kinderen mee, die wel omvergereden hadden kunnen worden. Een ergernis die we doorgeven aan de wildbeheerders en Henk-Jan Zwart van de gemeente Ermelo.

Vluchtende ree

Vandaag, 29 december 2013, maken we iets bizars mee. Het is druk in de schaapskooi als onze groep wandelaars zich buiten heeft verzameld bij de gidsen. Omdat het een grote groep is, besluiten we de groep op te splitsen in twee groepen. Een gaat met Gerard Hendriks mee en de andere groep, waarin 4 kinderen, gaat onder mijn leiding de andere kant op. Op een bosweg naar het onderduikershol zien we een loslopend bruin paard aan komen lopen, zonder halster of zadel. De berijder is nergens te bekennen. We houden het paard tegen. In de verte komt iemand aanrennen. De eigenares, echter zonder halster. We lopen door en bezoeken het onderduikershol en besluiten daarna een rustig pad te kiezen dat binnendoor loopt naar de heide, zodat we mogelijk wild kunnen zien. Maar dan zien we ineens een ree voor ons op de vlucht voor een loslopende hond, die er blaffend achteraan rent. Even later komen we een merkwaardig gezelschap tegen: drie paarden zonder zadel of halsters (een ervan is het bruine eerdergenoemde paard) en een gezelschap van circa 5 mensen met een aantal loslopende honden. Een van die honden zat dus achter de ree aan. Beleefd vraag ik of ze de honden willen aanlijnen in verband met de reeën die worden opgejaagd. Het antwoord is verbluffend: ,,Ach andersom gebeurt ook wel.'' Lachend loopt het gezelschap door, ons beteuterd en verontwaardigd over zoveel onbenul achterlatend. We kijken ze na. In de wetenschap dat wij naar hen kijken hitsen ze de overige loslopende honden op.: ,,Toe maar.'' De honden rennen wild blaffend rond in het bos, op zoek naar meer reeën.

Asociaal

Wij kunnen er niet overuit. Wat zijn er toch asociale mensen op deze planeet die nergens respect voor hebben. Die hun paarden laten lopen op paden die niet voor paarden zijn bestemd, maar die hun honden bovendien er lustig op los laten jagen achter het wild aan. Terug in de schaapskooi bel ik Henk-Jan Zwart. Hij belooft er werk van te maken. Ik hoop maar  dat dat gelukt is en dat die lui, die vast niet van hier kwamen, een fikse boete zullen krijgen. Wat haat ik dit soort mensen. Ik weet, het is tijd voor bezinning zo vlak voor het nieuwe jaar. Maar ik kan er niets aan doen. Mensen die zo omgaan met de natuur, verdienen geen respect.

Jeanne Dijkstra

Reacties zijn welkom op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.