Goed zo? aflevering 7

Lachend meisje, bijna vergeten beeld

ERMELO - Het lachende meisje is een bijna vergeten beeld in Ermelo. Even opfrissen dan maar? Het lachende meisje staat in een perkje dat wordt ingesloten door de Horsterweg, de Torenlaan en de Berkenlaan. Het is niet erg als u nog steeds geen idee heeft: dat is nou eenmaal zo met "bijna vergeten beelden".

Het lachende meisje is een beeld dat gemaakt werd in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Ze zit op een bijzonder lelijke voet, gemaakt van gemetselde keien luidkeels te lachen (misschien ook wel te zingen, dat is niet heel erg duidelijk). Ze is gemaakt van beton, dat verweerd is en verkleurd door vele jaren van onopgemerkte roetuitstoot langs diezelfde Horsterweg. Het gebrek aan gemeentelijk onderhoud heeft haar humeur niet beïnvloedt. Als je dichtbij komt, zie je dat ze het nog steeds uitstekend naar haar zin heeft. Het vreemde sikkelvormige perkje hortensia's om haar heen lijkt haar niet te deren: ze lacht / zingt dat het een lieve lust is. Ik hou van dit beeld. Artistiek gezien geen hoogstandje en er zullen geen touringcars vol druk fotograferende Japanners op afkomen. En toch?....... Goed beschouwd is het bepaald geen modellenfiguur. Ze is wat te mollig voor de huidige maatstaven en haar jurk is geen haute couture. De zoom zit nèt boven de knieën! Gedurfd voor de tijd waarin ze werd gemaakt en zeker gedurfd voor de zeden van het toenmalige Ermelo! Ze was eigenlijk zelfs al te mollig voor de maatstaven van toen. Hoe langer ik naar haar kijk, hoe meer ik ervan overtuigd raak, dat het lachende meisje ( hoe zeg je dat tegenwoordig netjes? ) een lichte beperking heeft? Dat haar onverwoestbare vrolijkheid te maken heeft met het feit, dat ze zich hier in Ermelo op haar gemak voelt. Ik vind dat erg mooi: een beeld, dat op ongedwongen manier iets vertelt over het karakter en de historie van Ermelo is goud waard. Zo'n beeld is het ook zeker waard geplaatst te worden op een veel prominentere plek dan het verloren plantsoentje waar ze het nu mee moet doen.

Ik zag al schetsen van het toekomstige Raadhuisplein. Die zien er goed en veelbelovend uit, hoewel ze natuurlijk nog lijden aan de steriliteit van architectenschetsen. Wat mij betreft komt ze op het bankje te zitten, dat de architect getekend had aan de zijde van de Stationsstraat. Daarmee krijgt het plein een echt Ermelo's karakter. Het lachende meisje is toegankelijk: je gaat er zonder enige aarzeling naast zitten! Ze zal ons altijd herinneren aan de volksaard van ons dorp, ook in tijden, dat we die misschien dreigen te vergeten. Een flinke renovatie heb ik daar graag voor over! Als altijd ben ik vooral ook benieuwd naar uw mening. Vindt u ook dat het lachende meisje die plek op het Raadhuisplein toekomt? Of moet ze blijven waar ze is en vindt u het juist goed zo?

Bert Vermaas