Afdrukken
Egbert Dijkhuis

Op bezoek bij Feijenoord

Vanaf deze week een primeur op Ermelo van Nu. Deze site gaat een realityblog over de Ermelose volkszanger Egbert Dijkhuis maken. We gaan hem een jaar volgen, in voor- en tegenspoed, bij optredens in Ermelo of ergens anders in het land. In voetbalstadions of op feesten. Misschien zelfs wel op radio en televisie. Ook de dagelijkse gebeurtenissen in huis, tuin of op z’n werk komen voorbij. Zelfs als hij binnenkort een operatie moet ondergaan, is Ermelo van Nu er natuurlijk bij. Desnoods in de operatiekamer.

 Je zult op zondagmorgen maar om een uur of negen door Hielke Sietsma uit bed worden gebeld. Dat wil je liever niet, behalve…. Egbert Dijkhuis. Voor hem mag Sietsma nog vaker bellen.
,,Ga je mee, ik wil naar Rotterdam,’’ aldus Sietsma. Dijkhuis is eigenlijk te verbouwereerd om direct te reageren. ,,Hè?, Hielke vraagt aan mij of ik mee wil naar Feyenoord?’’ Sietsma heeft mooie plaatskaarten kunnen regelen. Hoewel volgens ingewijden Sietsma een echte Ajax-fan is, besluit Dijkhuis van het aanbod gebruik te maken. Hoe vaak komt dit nu voor?

Businessclub

Er moet wel eerst naar Horst gereden worden, Bert van de Brink en Heidi gaan namelijk ook mee. ,,Begint m’n hart toch wel harder te kloppen want ik weet dat-ie in de businessclub van De Kuip zit.’’ Ze rijden naar Van den Brink en bellen aan. ,,Gaan eerst de deuren open - man, voor die deuren heb je drie man nodig, zo groot – en drinken we eerst bij hen koffie. Van den Brink zegt vervolgens z’n auto eerst naar boven te moeten rijden. ,,Naar boven? Ik snap er niets van. Hoezo naar boven? Blijkt die in de kelder te staan. Een dikke Mercedes met stoelen die je zelf kan regelen! Wat een luxe, ‘k kan m’n benen helemaal strekken.’’ De Ermeloërs zoeven naar Rotterdam waarbij Dijkhuis probeert een goede tip te geven. ,,Zet de auto maar bij MacDonalds neer, Bert. Hoef je niet zover te lopen.’’ Maar Van den Brink rijdt onverstoorbaar door het hek bij De Kuip en zet z’n auto op de parkeerplaats. ,,Staan er twee stewards die vriendelijk groeten: ‘dag meneer Van den Brink’. En we kunnen verdorie zo doorrijden. We krijgen een pasje van Bert waar we wel zuinig op moeten zijn. ‘Pas op je pasje’ zegt Bert. Ik durf het pasje haast niet meer los te laten, bang om het te verliezen.’’ Een jongensdroom voor Dijkhuis. ,,Schitterende stoelen midden voor het veld, kun je alles goed zien. Het regent, maar daar hebben wij geen last van natuurlijk. En verschillende broodjes en drinken wat je wil.’’

Quote 500

Zo’n businessclub heeft natuurlijk een functie. Daar weten ze bij DVS’33 alles van. Maar bij Feyenoord is het net iets van andere orde. ,,Komt er een man bij Bert, groet vriendelijk en praten wat. En aan z’n pak kun je zien dat hij goed in de slappe was zit. Blijkt dat …. , ja du-uh, dat ga ik niet vertellen.’’ Als je over de Quote 500 praat, zittten er volgens Dijkhuis zo vier om hem heen. ,,Ja Bert ook. Had net een winkelcentrum gekocht, vraag ik nog of er wel een snoepjeswinkel bij zit.’’ Beste vent, die Bert. En zo gewoon ook.

,,De wedstrijd op zich is super, ze scoren twee keer, maar daarna zakt Feyenoord in. Maar als je met 2-1 wint van Den Haag, doe je het goed.’’ Na afloop van de wedstrijd is er contact met allerlei Feyenoorders. Van toen en nu. ,,Geweldig om al die oude spelers en zo te zien. Kom ik Eddy Treijtel tegen, de oud-keeper, maar ook Geert Meijer, de oud assistent trainer. Dan heb je thuis wel wat te vertellen.’’ Dijkhuis had bedacht om maar niet met de spelers op de foto te gaan, dat doe je immers als je 13 of 14 jaar bent. Maar, hij krijgt een app-je van z’n dochter Chantal: ‘kun je ook met de speelers op de foto?’. Verdorie. Aan het eind van de dag heeft Egbert Dijkhuis selfies van zichzelf gemaakt met Jens Toornstra, Sven van Beek (,,een van de beste verdedigers van Nederland’’), keeper Kenneth Vermeer, Jean-Paul Boëtius, Joris Mathijsen en trainer Fred Rutten. Daarnaast nog een foto van Martin van Geel, directeur van Feyenoord en Peter Houtman (,,wie kent die nu niet, die oud speler is nu stadionspeaker’’). Op de foto’s is niet helemaal duidelijk te zien wie er nu trotser kijkt: de spelers die met Dijkhuis op de foto mogen of Dijkhuis zelf.