Ermelose wandelaars lopen de Vierdaagse uit

Een probleemloze 105e editie van de Nijmeegse Vierdaagse

ERMELO – De laatste dag van de Nijmeegse Vierdaagse zit er op. Bij de 105e Vierdaagse hebben 39.019 wandelaars de finish gehaald. En, zoals elk jaar, zijn er ook altijd mensen die net minuten te laat binnenkomen. Gelukkig hebben de Ermelose lopers het allemaal gehaald en mochten ze het felbegeerde kruisje in ontvangst nemen. Het was een Vierdaagse om bij te schrijven in de boeken: goed wandelweer, geen incidenten en de organisatie verliep zonder noemenswaardige problemen.

De vierde dag, de Dag van Cuijk liepen de wandelaars door Hatertse en de Overasseltse Vennen naar de Maas en gingen daar via de ponton de rivier over. Via Cuijk, Linden, Mook, Molenhoek en Malden richting de finisch op de Via Gladiola. Opmerkelijk is dat vier op de tien wandelaars dit jaar voor de eerste keer deelnemen. Wel bleken er veel lopers met veel extreme blaren te zijn. Het Rode Kruis , wat 860 vrijwilligers had ingezet, prikte een recordaantal van 4.445 blaren en had voor de verzorging hiervan maar liefst 26 kilometer tape nodig. Voor de verzorging werd zo’n twintig liter jodium gebruikt.

Prestatie

Elbert Epe berichtte enthousiast dat van ‘zijn’ groepje iedereen heeft uitgelopen: Arno Teunissen, Gert Brouwer, Rob Duine, Réanka Pul, Gerda Breman en Elbert Epe zelf. Ook Marian van Soolingen en vriendin Marjan Simon hebben hun kruisje mogen ophalen. ,,Ben een heel blij en trots op mezelf,’’ meldde Van Soolingen. Han Wilhelm meldde Ermelo van NU vanuit de Vierdaagse dat de rechte weg vanaf Mook en Malden ca tien kilometer lang is en uitkomt in de St.Annastraat/Via Gladiola. Hij finishte zelf op de Via Gladiola om 15.05 uur waarna hij op de Wedren z’n 34e kruisje ontving. Een knappe prestatie.

Spoor

Er was eigenlijk maar een dissonant te noemen: er bleken na afloop van de Vierdaagse problemen te zijn op het spoor Arnhem-Nijmegen waardoor er de nodige problemen ontstonden op station Nijmegen. Een kapotte bovenleiding zorgde er voor dat er minder treinen reden. Het advies was dan ook om niet direct naar huis te rijden, maar ‘nog even in de stad te blijven’.