Handwerken vanuit sociaal oogpunt

Welfare-dames blikken terug

ERMELO - Woensdag worden vier jubilarissen van het Welfarewerk van het Rode Kruis Ermelo in het zonnetje gezet. Vier dames die zich samen honderd jaar vrijwilligerswerk hebben gedaan om anderen te helpen: Eef Koopmans-van Pijkeren, Marry Bontan-Verkerk en Janny Hofsink-Prenger zijn al dertig jaar vrijwilligsters, Marry Mensink-Plug tien jaar. In de aanloop naar de feestelijke bijeenkomst vertelden Eef Koopmans en Janny Hofsink hun verhaal.

Eef Koopmans (75) is net voor de zomer gestopt met het Welfarewerk. ,,Ik heb altijd gezegd 'als ik 75 jaar wordt, stop ik'. Het is overigens wel wennen en m'n dametjes vinden het niet zo leuk, maar goed.'' Koopmans begeleidde een groep dames die kaarten maakten bij de Orangerie in De Dillenburg. ,,De dames moesten zelf de kaarten maken. Ik bereidde het zo'n beetje voor. Mensen moesten in het begin wel de kat uit de boom kijken, want het leek moeilijker dan het was. Zo was er een dame van 92 jaar die aangaf niet van kaarten maken te houden. Maar nu maakt ze de mooiste kaarten," vertelt Koopmans. ,,Natuurlijk waren niet alle kaarten even mooi, maar wie ben ik om dat te zeggen?''

Cursus

Janny Hofsink (81) doet dit werk eigenlijk al 31 jaar. ,,Ik was al een jaar aan het werk voordat het officieel werd.'' Dat blijkt ook als ze haar Rode Kruis Legitimatiebewijs laat zien. Inderdaad staat hier de datum 1-5-1984 op. ,,We moesten eerst een cursus doen waarin ons allerlei zaken werd geleerd over de begeleiding van mensen en over creatieve technieken. Dit duurde wel tien weken en dan was je officieel Welfarewerkster Rode Kruis.'' Koopmans vult aan: ,,Moest je met je ogendicht figuurtjes maken op een blad. En uit die figuurtjes moest je dan wat van vilt maken.'' Hofsink heeft ook nogal wat scholing gehad over de verschillende handicaps en ziekten. ,, Maar ik moest ook alles leren over luiers verwisselen en omgaan met zuurstof. Dat kwam natuurlijk omdat ik een aantal van deze mensen in de groep had.''

Handwerken

De dames kennen elkaar al ruim 35 jaar en ze komen elke maandagmorgen bij elkaar om te handwerken. Koopmans: ,,Tante Tineke van Looijengoed die was altijd erg enthousiast over het Rode Kruis en gaf regelmatig aan dat ze mensen nodig hadden.'' Hofsink vult aan: ,,We zaten een keer achter op het terras bij ons thuis toen mevrouw Karzijn, de coördinator langs kwam. En die heeft ons toen overgehaald. Ik begon op De Wiedenhof met een vrouw die wilde leren handwerken.'' Koopmans: ,,Die heb haar toen borduren geleerd, knap, want ze kon geen steek borduren.'' ,,Op het laatst zaten er zo'n stuk of 5-6 dames bij elkaar te handwerken,'' vervolgt Hofsink. ,,Erg leuk, maar een kop koffie kon er bij De Wiedenhof niet af...'' De beide dames werkten eigenlijk nooit samen. Hofsink werkte vooral in De Baanveger en Koopmans in De Orangerie. Maar ze hebben wel samen op Het Trefpunt gewerkt toen er eind vorige eeuw asielzoekers gehuisvest waren. ,,We gingen naar de Kringloopwinkel lakens halen om daar babylakentjes van te maken," vertelt Koopmans. ,,Ook deden we creatieve dingen met de vrouwen en kinderen. Prachtig. Nam ik m'n kleinzoon mee. Dat vonden ze geweldig," aldus Hofsink.

Vrijwilligerswerk

Eef Koopmans kwam ook bij mensen thuis om ze te helpen met handwerken. Janny Hofsink werkte alleen met groepen. Daarnaast zijn er ook vrijwilligers van het Rode Kruis die mensen bijvoorbeeld begeleiden bij het boodschappen doen. De groep Welfaresters bestaat uit zo'n 25 personen waarvan de meeste creatieve begeleiding geven. Maar de groep wordt steeds kleiner. Er komt weinig aanwas bij van met name jongeren en de huidige vrijwilligers worden steeds ouder. Koopmans: ,,Ik stop wel met angst en beven, want ik weet niet of er opvolging komt.'' Dat is ook een van de redenen waarom Hofsink nog niet stopt met dit vrijwilligerswerk. ,,Ik vind het nog veel te leuk, mag het zo graag doen. En daarom ga ik nog eventjes door. Tenminste zolang ik het nog kan.'' Op de vraag of de burgemeester ook op hun jubileum komt reageert Koopmans enigszins verschrikt: ,,Nee, natuurlijk niet, zo belangrijk zijn we ook niet, hoor.'' Maar daar zijn de meningen verdeelt over.