Henne de Ruiter gaat met pensioen

Van hondenbaan naar natuurbeheerder

ERMELO - Ze kwam om het hondenbeleid in Ermelo invulling te geven, twintig jaar geleden. Inmiddels heeft Henne de Ruiter een veel bredere invulling gegeven aan haar baan als Buitengewoon Opsporings Ambtenaar (BOA). Ze heeft al die jaren met veel plezier haar werk gedaan. Maar donderdag neemt ze afscheid en gaat ze met pensioen.

Als BOA is De Ruiter dag en nacht aan het werk. Van het verjagen van wild aan de rand van het dorp tot het geven van educatie aan kinderen. Wie vraagt wat ze het liefst doen, krijgt geen eenduidig antwoord. ,,Ik vind het allemaal mooi en het een hoort bij het ander. Met goede voorlichting en educatie voorkomen we problemen voor de toekomst." Ook het uitpluizen van gedumpt afval vindt ze schitterend. ,,Niet dat het gedumpt wordt, natuurlijk. Maar wel het rechercheren, het zoeken naar sporen van degene die zijn vuil in het bos heeft achtergelaten." De natuur valt regelmatig ten prooi aan vandalisme. Slagbomen worden vernield, borden beklad en paaltjes worden uit de grond getrokken. ,,Dat gebeurt niet alleen in Ermelo, hoor. Collega's in andere plaatsen hebben daar ook last van. Dit is overigens niet van de laatste tijd. Zo heel veel is er niet veranderd," vertelt ze. Ermelo kent een grote diversiteit aan natuurgebieden aan de rand van de bewoonde wereld.,,Het is hier prachtig," zegt De Ruiter, terwijl ze over de Oud Arnhemsekarweg loopt.

Hertenkalfje

Het leven als BOA heeft De Ruiter een heleboel mooie momenten opgeleverd. ,,Zo was meldde een mevrouw een wildaanrijding. Er was een hertenkalfje aangereden. Niet door haar overigens. Toen ik ter plaatse kwam, zat de vrouw met het kopje van het kalf op haar schoot. Ze zat daar zeker al een half uur. Het dier leefde nog, maar ik moest het uit zijn lijden verlossen. Dat zijn hele nare dingen." De Ruiter beschrijft een anekdote uit de periode dat er vogelgriep geconstateerd was. ,,We mochten het dier dus niet vervoeren. Daarom moest ik het hertenkalf verder het bos in slepen. De dame hielp me mee, hoe geëmotioneerd ze ook was. Ik zei: 'Wat bent u een stoere vrouw!'" De BOA realiseert zich dat het voor de meeste mensen een onbekende wereld is en dat zo'n aanrijding heel confronterend is. Door het rustig en duidelijk uit te leggen, maakt De Ruiter bijzondere contacten. ,,BOA's worden vaak gezien als boeman," zegt ze. ,,Ik kan ook best begrijpen dat je baalt als je een bekeuring krijgt. Maar vaak als ik vertel wat de gevolgen zijn voor de dieren of voor de natuur begrijpen mensen het wel."

Zwijnen zijn slim

Vorig jaar mocht Henne de Ruiter een hoofdrol vertolken in de documentaire Wild Zwijn van Zuidewind Filmproducties. Een bijzondere ervaring. De Ruiter heeft veel respect voor wilde zwijnen. ,,Het zijn zulke slimme dieren," vertelt ze. ,,Ik heb al die jaren geprobeerd slimmer te zijn, maar dat is niet gelukt." De BOA heeft nachten lang in haar auto rond gereden om zwijnen uit de tuinen van mensen te houden. ,,We hebben hele kaarten gemaakt met daarop de looproute van de dieren." De Ruiter voelt zich wel eens in het ootje genomen door de dieren. ,,Er was een rotte zwijnen aan de Nassaulaan. Die mevrouw zou me bellen zodra ze bij haar huis waren. Vervolgens reed ik er snel naar toe, maar zag ik niks, geen zwijn. En terwijl ik wegreed, kwam een zeug tevoorschijn. Ze herkenden gewoon het geluid van mijn auto."
Verhalen heeft Henne de Ruiter genoeg. Ondanks haar pensioen stopt ze nog niet met werken. ,,Ik ga het wel iets rustiger aan doen," lacht ze. ,,Ik blijf voorlopig nog verjagen voor de gemeente Ermelo. Daarnaast word ik boswachter bij Schovenhorst en bij NatuurMonumenten. Heerlijk! Het is een manier van leven."