Van vuilnisman naar kunstenaar

Bakker ontdekt zichzelf in kunstenaar Voerman

ERMELO - De Ermelose kunstenaar Gerrit Jan Bakker had gistermiddag de dag van zijn leven. In Arnhem werd een kunstwerk onthuld van de bekende kunstenaar Rob Voerman. Bakker heeft als stagiaire van Voerman meegewerkt aan dit kunstwerk.

Een enorm bouwwerk was in de zitkuil van het winkelcentrum Presikhaaf opgebouwd in de vorm van een distel. De pluisjes van deze plant symboliseren de multiculturele samenleving van deze Arnhemse wijk, waarin 150 culturen naast elkaar leven. Bakker (52) is een nieuwkomer in de kunstwereld. Op zijn 47e stapte hij de kunstacademie binnen wat voor hem voelde als thuiskomen. ,,Ik ben ooit begonnen met aquarelleren. Op mijn dertigste stapte ik over naar het hardlopen en daarna de triatlon. Daar kon ik mijn ei aardig kwijt. Totdat het weer begon te jeuken.’’

Vuilnis

Bakker zit zijn hele leven al in het afval. In 1979 begon hij te werken bij het bedrijf van zijn schoonvader, de firma Koekoek. Vuilnis ophalen betekende destijds veel contact met de mensen. Bakker doorstond alle fusies en werkt nu bij Sita. Belangrijkste doel: geld verdienen voor zijn gezin en dit volhouden tot zijn pensioen. Of tot hij kan leven van zijn kunst. ,,Op de kunstacademie volgde een ware ontdekkingsreis. Niets is zomaar. Ik ging op zoek, naar ‘het systeem’ waar alles om draait.’’ Het bracht hem richting de verticale kunst. De verbinding met ‘boven’ en het aardse.

Stage lopen

In de eindfase van zijn studie - in juni hoopt hij klaar te zijn - moest hij nog 84 uur stage lopen. Hij kwam terecht bij Rob Voerman die stagiaires zocht voor het kunstproject in Arnhem. ,,Ik kende zijn werk. Hij denkt ook vanuit de Alchemie, net als ik. Niets is wat het is of wat het lijkt. Voerman weet de kunst echter dicht bij de mensen te brengen. Daar kan ik veel van leren. Het kunstproject in Arnhem is daar een voorbeeld van. In het bouwwerk kun je met meerdere mensen vertoeven. Overal heb je licht. De distel is niet gewild. Wie wil die nu in zijn tuin? Net als vluchtelingen. Ik heb ontdekt dat Voerman vooraf een tekening in zijn hoofd heeft maar vervolgens aan de gang gaat. Met allerlei materialen en zonder hulpmiddelen. Back to basics. Geweldig om te zien en mee te maken.’’
De komende maanden moet Bakker zes sessies doorstaan waarin kunstwerken van zijn hand worden beoordeeld. Hij kijkt er naar uit. ,,Mijn valkuil is dat ik het verhaal achter het kunstwerk verklap. Ik maak kunst over mijn ervaringen van vroeger. Daar zit soms veel emotie in. Mensen kijken anders tegen mijn kunst aan wanneer ze dat verhaal horen. Dan is het niet meer hun eigen verhaal. In juni ben ik officieel ‘gediplomeerd’ kunstenaar. We zien wel wat er verder gaat gebeuren. Voorlopig rijd ik mijn rondjes nog op de vuilniswagen. Prima. Wie weet breek ik nog eens door en kan ik mijn broek ophouden met mooie kunst maken.’’