Oude auto's en lege winkels...

Van een Fransman in Domme en op zoek naar een Centrummanager...

De vakantie naar Frankrijk ligt alweer een poosje achter ons maar gelukkig hebben we de foto's nog. Bijgaande Fransman was toch eventjes anders dan dat oude traag schuifelende vrouwtje op dat grote markante plein in Domme. Dat grijze oude grootmoedertje ging gekleed in bijna tragisch zwart en deze aimabele Fransman zag eruit alsof hij zojuist uit een film was weggelopen.

Tijd om mijn cameraatje tevoorschijn te halen...

Een doorleefde wandelstok, een strakke bijna zilvergrijze snor en zeker geen stuk gerookte pijp in één van zijn vestzakken. Zomaar een dinsdagmiddag in Domme, zeker drieëndertig graden en een lucht die bijna ruist. Ook hier hoor je tal krekels zingen, voel je ze als het ware bijna bewegen. Ook buiten de camping Le Rêve in Le Vigan kom je dus veel van die rustieke beestjes tegen...

Een strooien hoed...

Nog even heel goed kijken naar die aimabele Fransman. Een stel markante woeste wenkbrauwen, bijna net zo ruw als die van Sinterklaas. Hier past alleen maar een hoed van zeg maar gevlochten stro. In het diepe dal van Domme jakkeren en jagen vele zwaluwen ten behoeve van hun jongen die ergens met wijd opengesperde kelen luid schreeuwen om vliegjes...

Rust en cognac...

In Le Vigan en Domme heeft alles zo zijn plaats, het water van de rivier en zijn oevers ernaast...In de strakke staalblauwe lucht trekt een vliegtuig zijn witte streep. De huid van de Fransman doet denken aan rust en cognac. Dit beeld bovenaan in Domme lijkt speciaal voor ons te zijn gemaakt...Nog één scherpe blik en dan is het klik! Anoniem maak ik een foto van deze Fransman in Domme. Een moment dat ik zal blijven koesteren...

Oude auto's en lege winkels...

Op de terugweg naar camping Le Rêve en zo'n beetje ter hoogte van Gourdon ontdekt mijn vrouw ineens ter rechterzijde een rits oude auto's. Een schot in de roos...Begeerde objecten die hoognodig aan restauratie toe zijn om daarna gekoesterd te worden. Deze auto's lijken aan de tijd voorbij te gaan net als het dorpje Le Vigan. Dit dorpje oogt op het eerste gezicht bijna romantisch. Het is die dinsdag uitgestorven en er hangt een sfeer alsof men daar nog in paardenkoetsjes rond rijdt. Gelukkig worden hier en daar nog enkele grauwe maar mooie gevels voorzien van hun oorspronkelijke pasteltinten. Maar vernieuwingen vinden maar heel mondjesmaat plaats. Als je je ogen goed de kost geeft ontdek je naast de bouwsteigers rondom het kerkje best wel lege winkels. Raambiljetten waarop onroerend goed te koop of te huur wordt aangeboden zijn niet te ontdekken.
Het dorpje Le Vigan...Een beetje de sfeer van leegstand en misschien ook nog wel ontvolking. Sommige zijstraatjes hebben het al jaren zonder noemenswaardig onderhoud moeten doen. Sommige eeuwenoude pandjes staan werkelijk op instorten. Eigenlijk om moedeloos van te worden. Deze situatie leek zich nu ook af te gaan afspelen in onze regio. Ook in Harderwijk en Ermelo toch steeds meer en meer leegstaande winkels en gebouwen die hard aan een schoonmaakbeurt en een likje verf toe zijn. Onlangs ging zelfs Boekhandel Hartenberg dicht en die winkel mis ik tot op de dag van vandaag...Dertig jaar klant en weg is dat wekelijkse loopje naar het centrum van ons dorp. Ook in Ermelo winkeliers die er alles aan doen om het hoofd boven water te houden en in gevecht zijn met de concurrentie van het Internet. Kortom, de plaatselijke middenstand heeft het moeilijk. Gelukkig lijkt het tij nu te gaan keren met de komst van een centrummanagement en een centrummanager. Kortom, investeren en samenwerken luidt de boodschap. Elders op de site van Ermelo van Nu kunt u er alles over nalezen. Ik geniet nog eventjes van de foto's...

Aad van Schaijk