Duizend bommen en granaten..!

Doden, blinden, afgerukte ledematen, auto's in vlammen en opgeblazen dieren

ERMELO - 'Duizend bommen en granaten'. Dat was een uitdrukking die kapitein Haddock graag bezigde. Als Kuifje-liefhebber vond ik dat vroeger altijd wel een leuke uitspraak. Gisteren en vannacht dacht ik aan die uitdrukking terug, maar dan in verband met het vuurwerk dat gisteren aan de Oude Nijkerkerweg werd afgestoken. Het geluid leek het meest op dat van vuurwerkbommen, maar het kunnen ook zogenaamde 'flitspoederbommen' geweest zijn. In elk geval leek het de hele middag en avond of er oorlog was uitgebroken.

Vanmorgen vroeg, 1 januari 2014, hoorde ik de eerste nieuwsberichten over een gezellig vuurwerkavondje: tenminste een dode, een stuk of 46 oogletselgevallen waarvan 8 met blindheid als gevolg, een stuk of 50 auto's die in vlammen opgingen, links en rechts wat afgerukte ledematen en tientallen opgeblazen ganzen en katten. Verder werden brandweerlieden bekogeld met stenen en vuurwerk toen zij met hun werk bezig waren. Gezellig he! Maar, hoor ik al een grote groep mensen  roepen: vuurwerk moet kunnen! Je mag volgens deze groep mensen namelijk de Nederlander vooral niets verbieden. Zijn VRIJHEID is namelijk onaantastbaar. Maar voor hetzelfde geld kun je zeggen: waarom gaat een kleine groep bommenwerpers dan over MIJN vrijheid en die van vele anderen heen? Waar eindigt de vrijheid van de een en begint die van de ander?

Bang

Waarom accepteren we met zijn allen dat het vuurwerk steeds zwaarder wordt en durven we niet in te grijpen? Zijn de politici maar vooral ouders te bang geworden om grenzen te stellen aan de vrijheid van enkelingen, die de grenzen van tallozen overschrijdt? Zijn we bang voor nog meer regels omdat die als betuttelend worden ervaren? Jan Peter Balkenende begon enkele jaren geleden over normen en waarden. Hij werd uitgelachen. Maar hij had gelijk. Alles begint met normen en waarden, gelovig of niet, mensen hebben die nodig om hun eigen vrijheid te kunnen bepalen. Politieman Jelle van Heerikhuizen twitterde gisteren ook nog: ,,Mensen, ik wens jullie én jullie dierbaren, een liefdevol en waardevol jaar toe. Hou oog voor elkaar, in deze drukke maatschappij.''

Artsen houden voor dat vuurwerk verboden moet worden. We zijn zo langzamerhand het enige land ter wereld geworden dat het particulier afsteken van vuurwerk toestaat, trots als we zijn op onze vrijheid en tolerantie. Maar snappen we nog steeds niet dat deze zogenaamde vrijheid en tolerantie alleen maar geleid heeft tot hufterigheid en individualistisch normloos gedrag? Natuurlijk is het een kleine groep die het voor de meerderheid verpest. Dat zal altijd zo blijven, zeker zo lang we allemaal de andere kant blijven opkijken en roepen dat 'alles toch moet kunnen', bang om voor truttig te worden versleten. De angst overheerst in dit landje.

Ommekeer

We leven in een prachtig land waar ik zo graag trots op wil blijven. Maar laten we dan inderdaad gaan zorgen voor het nieuwe modewoord van 2014 'de ommekeer' en de jeugd weer normen en waarden bijbrengen. Hen leren dat vuurwerk ook leuk kan zijn als je het alleen om middernacht afsteekt en dan alleen als siervuurwerk. Hen ook leren dat dieren opblazen niet alleen laf is, maar dat dit extremistisch gedrag en dus verwerpelijk is.

Dweilen

Natuurlijk begint opvoeding bij de ouders, maar ook de politiek moet zich aangesproken voelen. De politie kan niet langer dweilen met de kraan open. Zij wordt niet alleen de steek gelaten door de ouders die jongeren geen normen en waarden meer bijbrengen, maar ook door de rechters die alleen maar medelijden hebben met de daders omdat ze nog zo jong zijn. En zo draaien we in een vicieuze cirkel rond, onmachtig om deze te doorbreken. Iedereen schuift de verantwoordelijkheid door naar de ander, bang om impopulair te worden gevonden. We zijn een prachtig land, maar ook verworden tot een laf land waar bestuurders en politici liever aardig gevonden worden dan iets hardop durven zeggen. Niet gek, dat steeds meer mensen zich verbonden voelen met politieke partijen die echt iets durven vinden van iets en een statement durven maken. Met recht durven, want veelal worden ze eerst uitgelachen. Normen en waarden zijn immers ouderwets. Of toch niet?

Met dit 'moralistische' verhaal wens ik u en uw dierbaren allen een prachtig 2014 toe zonder bommen en granaten!

Jeanne Dijkstra

Mail uw reacties naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.