Ermelo in Vierdaagse: veel wandelkilometers

‘Ik loop makkelijk een eind weg’

ERMELO – Voor veel wandelaars in binnen- en buitenland is de Nijmeegse Vierdaagsekoorts al losgebarsten. Veel lopers hebben genoeg trainingskilometers in de benen zitten om het nu wat rustig aan doen, voorbereidingen treffen voor de overnachting en dan naar Nijmegen af te reizen. Vanaf zaterdag laten we iedere dag een Ermelose loper aan het woord met zijn of haar persoonlijke ervaringen vanuit de befaamde wandeltocht.

Ervaren wandelaar Marian van Soolingen is met pensioen en daardoor heeft ze veel tijd. Veel wandeltijd, wel te verstaan. Ze loopt aan verschillende wandeltochten mee, maar daarover zo meer. ,,Vroeger wandelde ik met de gymnastiekvereniging de Avondvierdaagse in Dordrecht. En daar kreeg het wandelvirus mij zo’n beetje te pakken.’’ In Ermelo liep ze met haar kinderen de Avondvierdaagse en vanaf 1988 liep ze als vrijwilliger met bewoners van ’s Heeren Loo. Zo’n acht wandeltochten per jaar. Toen ging ze zich ook wat richten op de Nijmeegse Vierdaagse. ,,In 1991 liep ik voor de eerste keer in Nijmegen waarvoor we natuurlijk heel veel trainingsuren en –dagen hadden gehad. We sliepen toen nog in scholen. Vanaf 1997 moest ik het alleen doen. Dit was, wat betreft de trainingen, wel even wennen, maar het is altijd goed gekomen,” vertelt Van Soolingen enthousiast. Ze heeft verder negen Kennedymarsen gelopen in Someren en vijf keer de Z-tot-Z-wandeltocht in Zeewolde (110 km!). Sinds twee jaar loopt ze de 50 kilometer in Nijmegen met haar kleindochter. Marian van Soolingen: ,,Ik heb 22 keer meegedaan aan de Drie Zeeuwse Wandeldagen in Goes, waarvan 18 keer met mijn zoon.’’

Apeldoornse Vierdaagse

Vorige week liep deze kilometervreter voor het eerst nog ‘even’ de Apeldoornse Vierdaagse. ,,We hebben daar echt heel lekker gelopen. Het was prachtig weer maar, pfff wat een hoogteverschillen in de route. En dan al dat zand. Zwaar lopen en steeds je schoenen omkieperen omdat zand er uit te halen.’’ Vanaf 1997 tot 2005 sliep Van Soolingen tijdens de Vierdaagse in een gastgezin. ,,Supergezellig, maar wel ver van de stad. Want ik ga ‘s avonds nog graag even de stad in. Sinds 2006 slaap ik in de Hertogstraat, de roze straat, in Hotel Credible. Een ontzettend fijn hotel, het voelt elk jaar weer als thuiskomen. Ik slaap er van zaterdag tot zaterdag. Vandaag heb ik mijn startbewijs opgehaald en heb weer veel bekenden van het wandelen gezien. Vanavond nog naar Frank Boeijen bij de Vierdaagsefeesten en dan op tijd naar bed.’’ Nog een dagje rustig aan doen en dan kan Marian van Soolingen weer lopen. ,,Het leukste onderweg zijn de contacten die je op doet, maar ook genieten van de gesprekken om je heen en ondertussen gewoon lekker doorstappen. Met Oud en Nieuw zeg ik ook altijd ‘Yes nog zeven maanden en dan Nijmegen’. Eigenlijk zie ik nergens tegen op. Ik loop gewoon.’’

Altijd onderweg

Niet alles lukte bij Van Soolingen. ,,Dit jaar loop ik voor de 20ste keer Nijmegen dit had 24 kunnen zijn maar in 2006 werd het afgelast en in 2007 zat ik met mijn knie, evenals 2008. In 2011 heb ik niet gelopen omdat mijn lieve vriend ernstig ziek was en ik bij hem wilde zijn. Uiteindelijk is hij in oktober overleden.’’ Ze loopt het hele jaar door, elke dinsdag avond met een groepje. In de zomer vijftien kilometer, ’s winters tien. ,,Dit is al een aardige training voor Nijmegen. Verder train ik veel kleine stukken. Ik loop of fiets altijd.’’

• Vorige
• Volgende