EFC’58 geslaagd voor theorie

Maar drie keer jammerlijk gezakt voor examen

ERMELO - Tweede Paasdag kon de ploeg van hoofdtrainer Paul Hartenberg voor de derde keer proberen een punt te halen en daarmee de tweede periode te pakken. Twee thuiswedstrijden werd er jammerlijk verloren, tegen EZC’84 met 1-3 en tegen Teuge SP met 0-2. In en tegen Vierhouten moest de ploeg minimaal gelijkspelen om de tweede periode te winnen maar het ging roemloos met 2-0 ten onder.

De ploeg leek goed te beginnen en maakte na 12 minuten een goal door een fraaie kopbal van Eelco Daemen. Een zuivere goal, absoluut geen buitenspel maar de grensrechter van Vierhouten vlagde en de scheidsrechter, die nog wel navraag deed honoreerde het vlagsignaal. Een domper voor de ploeg want dan had de wedstrijd er anders uit gezien. De eerste helft was van EFC’58 zijde verder werkelijk om te huilen, geen pass kwam bij een medespeler, duels werden op strijd verloren en ook de ‘tweede bal’ was constant voor de tegenstander. En dan loop je wederom achter de feiten aan. Eelco Daemen stond weer in de spits, weliswaar fit maar hij mist natuurlijk wedstrijdritme. Toch was de keuze voor hem te billijken want hij is wel in staat uit het niets te scoren. Hij kreeg in de eerste helft, overigens net als de andere ‘voorwaartsen’, amper een bruikbare bal aangespeeld om gevaarlijk te worden. Het veld was in het voordeel van de ploeg die het spel niet hoeft te maken, maar om daar het verlies aan te wijden gaat te ver. Ook op een slecht veld moet je een medespeler weten te vinden en dat gebeurde de eerste helft amper. Na een half uur ging centrale verdediger Geert Jan Hoogteijling opzichtig in de fout en bracht met zijn balverlies Jelle Kroondijk in scoringspositie. Alex Lubbersen redde in eerste instantie nog maar in de rebound was het wel raak. In de slotfase, juist in een fase waar EFC af en toe iets liet zien, was het plotseling 2-0. De bal werd met een opportunistische lange peer naar voren, typerend voor het spel van de thuisploeg, geschoten en werd door de defensie van EFC verkeerd ingeschat. Aart Schriever, die vandaag ook menig keer op snelheid werd geklopt, kon de bal niet wegwerken en Gerben Tissingh nam hem in een keer op de pantoffel. De bal plofte schitterend over de kansloze Alex Lubbersen.

Na rust

In de tweede helft kwam Vincent van der Heide, na 6 weken absentie wegens een gebroken teen, weer in de ploeg en verving Erwin Westerbroek. Vaak zijn type spelers als van der Heide onzichtbaar, maar je weet pas wat je mist als ze er niet zijn. Niet toevallig verloor EFC’58 zonder hem een aantal wedstrijden op rij. De ploeg begon nu veel scherper aan de tweede helft, leverde strijd en won ook duels. Het vocht collectief als leeuwen maar er zat gewoon te weinig lijn in het spel vandaag. Ook de eindpass en afwerking waren slordig. Naarmate de tweede helft vorderde werden de schoten steeds wanhopiger. De ploeg moest uitkijken voor de lange halen naar voren want op hun snelle en fysiek sterke uitvallers had de defensie weinig grip. De 3-0 van Vierhouten werd door de scheidsrechter afgekeurd, een goedmakertje voor de onterecht afgekeurde goal van EFC’58 uit het begin, maar daarmee zou de wedstrijd definitief gespeeld zijn. Paul van Prehn moest wegens een blessure worden gewisseld, voor hem kwam Xanthus de Velde Harsenhorst binnen de lijnen. De gasten uit Ermelo gooiden, met nog een klein kwartier op de klok, alles in de strijd en brachten ook Joey Schuur voor de moegestreden Andrew Schuur in de ploeg. Het vernuft ontbrak om de defensie van Vierhouten in de problemen te brengen. In de zes wedstrijden die EFC’58 voor de tweede periode won, had de ploeg ook wel eens wat geluk, maar dat ontbrak er vandaag ook aan.

Twee keer hands

In de slotfase zag de scheidsrechter twee keer hands over het hoofd. De eerste was randje 16 meter gebied maar de tweede was zuiver binnen de lijnen waarmee een schot op doel werd geblokkeerd. De spelers van Vierhouten, waarvoor de drie punten ook nodig zijn voor lijfsbehoud, gooiden alle trucs in de strijd. Men lag om de haverklap op de grond om het aanvalsritme van EFC’58 te breken, wat ook lukte. Slim natuurlijk want welke ploeg zou dat niet doen? En als je daar als tegenstander wanhopiger van wordt, gaat de precisie in je spel ook verloren. Wat de ploeg ook probeerde, het bleef 2-0 voor de thuisploeg, waarmee de tweede periode verloren is gegaan. Er wachten nog vijf pittige wedstrijden waar de ploeg de rug moet rechten om het seizoen nog enigszins positief af te sluiten. De kwaliteit is er voor in de selectie om naar boven te blijven kijken al zal de teleurstelling groot zijn.

• Vorige
• Volgende