Kapper wordt Maestro van Crescendo

Koelewijn is er geknipt voor

Als er iemand gisteravond verrast werd dan was het wel Alinda, de vrouw van Gert Koelewijn. ,,Gert en muziek, dat gaat zo níet samen,'' zei ze nog in de pauze van Maestro van Crescendo. ,,Bij de generale repetitie zat hij er beter in dan vanavond, maar ik zag nu z'n ogen die gingen met de muziek mee.'' Ze wist toen nog niet dat Koelewijn in de finale zou komen.

Wat bijna niet voorkomt, heeft de enthousiaste zaal vanavond kunnen meemaken. Gert Koelewijn die stil viel en geen weerwoord had op de vraag van de presentator. Later zou hij zeggen dat hij zowaar emotioneel werd van de muziek. ,,Dat had ik nooit kunnen denken, geraakt worden door muziek. Dat me dat zou overkomen. Ik moest me toen wel eerst even herpakken.''

Koelewijn werd zaterdagavond Maestro van Crescendo en eindigde daarmee voor de twee medefinalisten André Baars en Bonnie Wopereis. De jury, Wiebren Buma, Gellius Kaars Sijpestein en Henk van 't Veer waren de hele avond uitermate positief over de vijf dirigenten al werden er voldoende verbeterpunten meegegeven. Over Wopereis werd gezegd om volgende keer maar niet boven het orkest uit te zingen, maar zich meer op het dirigeren te concentreren. ,,Dit is topsport, geweldig, super. Ik wist niet dat er zoveel in muziek zat,'' aldus de regiodirecteur van Dusseldorp vol adrenaline. ''Ik ben blij dat ik als eerste mocht, kan ik nu mooi ontspannen genieten.'' Koelewijn, de enige met een 'dirigentenbillentikker', al werden daar geen punten voor gegeven, gaf zowaar de zaal een klein knikje voordat hij begon. De jury was onder de indruk van de professionele bewegingen al was Koelewijn op een gegeven moment helemaal de draad kwijt, zat naast het slagschema. Maar hij pakte het daarna weer goed op. Op de vraag wat een slagschema was legde Koelewijn uit dat hij met z'n bidon (baton, red.) thuis voor de spiegel het ritme had geoefend. ,,Het ritme was netjes op papier uitgetekend, want noten lezen kan ik niet.'' ,,Daar stond een dirigent,'' aldus de jury, ,,We zagen emotie in je ogen. En, mocht je je ooit verknippen...''

Superstrak geleid

Bij het voorstellen van de derde kandidaat Grietje-Akke de Haas werd ze zo enthousiast dat ze zelfs haar twee vrijgezelle zonen bij de dames in de zaal aanprees. Ze gaf de concertmeester een handkus en leidde het orkest dansend door het muziekstuk. Dat gaf ook de jury haar mee: ,,Je dirigeert zoals je gekleed bent, heel fleurig en vastberaden, met veel beweging.'' De Haas was van te voren heel nerveus geweest, ,,Maar als het dan goed gaat, kan de avond niet meer stuk.''
Theo Frank dirigeerde zeer serieus, beide armen gebruikend. Dat hij thuis veel geoefend had bleek wel toen zijn dochter op de eerste rij, vrolijk met haar vader mee dirigeerde. Frank gaf een diepe zucht toen het erop zat. ,,Het is heel hard werken, een hele klus. Ik kan ook geen noot lezen maar ook geen maat houden. Overigens gaat het met de ogen dicht beter, maar dat gaat niet voor zo'n orkest. Ik heb nu wel geleerd dat je als dirigent het verschil maakt. En ik had een kritisch publiek thuis.'' De jury gaf Frank mee dat hij wel wat meer plezier mocht uitstralen. ,,Je stokje ging alle kanten op, niet altijd de goede. Je had een mooie opkomst maar vergat te kijken of de muzikanten wel klaar zaten toen je begon. Eigenlijk was je geen dirigent, maar meer het geluid aan het verdelen. Je had een mooie presentatie." Als laatste kandidaat kwam burgemeester André Baars op en gaf de concertmeester een ferme hand. Hij leidde het orkest door de Exodus Song. ,,Op een gegeven moment was ik de draad een beetje kwijt," zei de burgemeester. ,,Ik lette op dingen waar ik niet op moest letten. Mooi om te merken dat een orkest zo aan je vingers hangt.'' De jury vond het een goed optrede: ,,Super strak geleid. Daar wordt een mens blij van.''

Na de pauze werden de drie finalisten bekend gemaakt: Baars, Wopereis en Koelewijn. Ze dirigeerden, overigens zonder partituur, de Duitse mars Wien bleibt Wien dirigeren. Baars beet het spits af waarna de jury hem complimenteerde; 'Ik zou er in doorgaan...'' Wopereis: ''Een verrassing dat ik in de finale sta. Ik heb helemaal niets met muziek maar heb geen moment geaarzeld toen ik werd gevraagd. Wel vroeg een orkestlid me tijdens het dirigeren haar niet meer aan te kijken. Lachen en blazen gaat namelijk niet samen.'' Wopereis straalde wederom en bleef meezingen tijdens zijn optreden. De vaste dirigent van Crescendo Ralph Peters was uitermate trots op de vijf dirigenten. Natuurlijk ook op zijn orkest, want het is ontzettend moeilijk om goed te blijven spelen terwijl de dirigent de slag en de maat kwijtraakt. Om te laten zien hoe een echt dirigent het doet, dirigeerde Peters zijn orkest met vlotte hand door Stars and Stripes forever.
Koelewijn: ,,De beker komt pontificaal voor in de kapsalon te staan waar niemand omheen kan. Ik ga het er dan eerst twee weken met alle klanten over hebben, en dan weer over tot de orde van de dag. Het was een geweldige ervaring.'' Het enthousiaste publiek hoopt dat Crescendo volgend jaar weer op zoek gaat naar een nieuwe Maestro in Ermelo.