Na drie nederlagen eindelijk winst

ERMELO – EFC ’58, de ploeg van trainer Paul Hartenberg, begon niet best aan de wedstrijd. Het oogde allemaal onzeker wat gezien de laatste resultaten natuurlijk ook niet zo vreemd is. Er stond dan ook best veel druk op deze wedstrijd.

EFC’58 kon zich, gezien de plek op de ranglijst, feitelijk geen puntenverlies permitteren. DSV’61, dat ook drie wedstrijden op rij had verloren, zag AGOVV op gelijke hoogte komen en voelt als koploper ook de hete adem in de nek van VSCO. Het resulteerde bij de thuisploeg in slordig spel en veel balverlies. Na 10 minuten spelen, door een blunder van Herbert van der Ham, op achterstand komen, doet er ook niet goed aan. Het beloofde een lastig middagje te worden. De centrale verdediger wist de bal niet weg te werken en gaf aanvaller Wilbur Akster uiterst knullig de bal op een presenteerblaadje. Twee minuten later had het zomaar -2 kunnen staan, maar Westerink verprutste een aardige kans. EFC’58 herstelde zich naarmate de eerste helft vorderde en kreeg een aantal corners, maar wist daaruit niet gevaarlijk te worden. De ballen werden telkens laag bij de eerste paal ingezet waar de DSV’61 verdediging een goed antwoord op had. De thuisploeg zette wel wat meer druk, maar de eindpass was onvoldoende en het verloor bijna alle ‘tweede ballen’ waar koploper DSV wel scherp in was.

Doorzichtig

Het aanvalsspel van de Ermeloërs was vaak te doorzichtig, maar uit een lange bal van Bas Eijssens, die wèl goed viel, was Paul van Prehn plots gevaarlijk met een fraaie kopbal. De rappe aanvaller die uit de voorzet van Erik Prins met het hoofd gevaarlijk was claimde hands maar scheidsrechter Geubels zag er niets in. Erik Prins kreeg uit een randje buitenspelsituatie nog een mogelijkheid, maar scoorde niet. In de slotfase zette EFC’58 nog een keer goed aan, had in die fase ook een overwicht, schoot uit de kluts en afvallende ballen een aantal keren op de goal van keeper Henry Schipper, maar had daarmee ook weinig geluk. Het bleef derhalve 0-1 tot aan de rust.

Ruimte

Na de rust bleef middenvelder Erwin Westerbroek met een knieblessure in de kleedkamer achter en werd vervangen door Joey Schuur. Het team kwam goed uit de startblokken, maar uit de eerste de beste afgeslagen aanval was DSV gevaarlijk en dichtbij een doelpunt. Een makkelijk te verdedigen diepe bal werd te zacht op keeper Alex Lubbersen teruggespeeld. De keeper kon met een uiterste poging de bal nog wel blokkeren, maar zag die vervolgens bij een speler van DSV komen die zijn inzet, tot geluk van EFC’58, van zeker 30 meter op de lat zag belanden en achter gaan. Uit een mooie aanval, waar spelers van DSV alle ruimte kregen om te combineren, kwam de bal voor de voeten van Johan Westerink die hopeloos faalde. Even later kreeg hij wederom een grote kans, maar schoot de bal, tot grote opluchting van de EFC’58 fans pardoes in de handen van keeper Alex Lubbersen. De spits had vandaag wel een hattrick kunnen maken, maar schijnt patent te hebben op onmogelijke doelpunten en liet dus zeker twee grote en één echt opgelegde kans liggen.

Winst

En als je dan zelf niet scoort doet de tegenstander het wel. Zo kan het zijn dat uit corner er in een vol strafschopgebied een scrimmage voor de goal van DSV keeper Schipper ontstond en de bal goed voor de voeten viel van Erik Prins die uitstekend binnenschoot. Hij bracht daarmee niet alleen de stand op gelijke hoogte, maar wakkerde ook de hoop op een goed resultaat aan. DSV’61 was eventjes van slag en raakte dat helemaal toen bij een duel tussen Joey Schuur van EFC en Wilco Hofmeijer van DSV de vlam in de pan sloeg en de laatste met rood van het veld moest. Nog geen minuut later was het 2-1 toen wederom Erik Prins in de druk strafschopgebied de bal uitstekend binnenkopte. Gezien de kansen verhoudingen kun je zeggen dat het EFC eindelijk eens mee zat waar koploper DSV recht had op meer maar wel zonder punten terug kon naar Doornspijk en voor de vierde keer op rij verloor.